आत्ताच " लोकमान्य एक युगपुरुष " चित्रपट आई सोबत जाऊन बघून आले. शो हाउसफुल बघून आणि प्रेक्षकवर्गात तरुणांची वाढलेली संख्या बघून सुरवातच समाधानाने झाली. आणि लोकमान्य टिळकांचे कार्य तर अद्वितीय आहे, येणाऱ्या प्रत्येक पिढीने कायम ज्यांचे ऋण स्मरावे अशी एक व्यक्ती. चित्रपटात त्यांचे कार्य जसे उसळू लागले तसेच माझे विचारही घरी येईपर्यंत " सेल्फ कंट्रोल " ने माझी परीक्षाच पहिली .
पहिल्यांदा मला ओम राउत यांचे आभार मानावेसे वाटले कारण गल्लाभरू अन आयटम सॉंग नी सडलेल्या चित्रपटांच्या घाणीत न बरबटता त्यांना कमळा चा विषय या क्षेत्रात येताना पदार्पणासाठी निवडला. कारण हे सगळे युगपुरुष आजकाल एकतर पुतळ्यापुरते आणि त्याला कोणी काळे फासले , चपलांचा हार घातला तर दंगल करून एकमेकांची मुंडकी कापण्यापुरते नाहीतर एखाद्या विशिष्ट जाती धर्मा पुरतेच उरलेत. आणि आपली सद्यस्थिती पहाता या सगळ्यांचे कार्य आजच्या आणि येणाऱ्या पिढी समोर दृकश्राव्य माध्यमातून आणणे गरजेचे झाले आहे.
चित्रपट बघताना फुले , सावरकर , चापेकर, आगरकर, स्वामी विवेकानंद, लाला लजपतराय , खुदिराम बोस , बिपिनचंद्र पाल यांसारख्या व्यक्तींचा एकमेकांशी असलेला ऋणानुबंध यांचा ओझरता मिलाफ पहाता आला आणि विचार आला " आपला देश स्वतंत्र हवा " या एका ध्येयाने पछाडलेली माणसे म्हणजे अविनाशी एक आत्मा आणि चेहरे वेगळे. आपल्यात असलेला हा अंश आपणही ओळखू शकलो तर ?
असं नाहीये कि मी इतिहास वाचलाच नाहीये किंवा टिळकांचं कार्य मला माहितीच नाहीये पण रोजच्या आयुष्यात जे विसरलेले ते आज पुन्हा माझ्या समोर आलं आणि नेहमी प्रमाणेच मला यातूनह खजिना हाती लागला तो म्हणजे " स्वतःच्या वेडेपणा वरचा विश्वास ". जेव्हा आपण एकटेच काही चांगले काम करण्यासाठी धडपडत असते , चुकीच्या गोष्टींना चूक म्हणायचा धाडस करते , बदलाची सुरुवात स्वतःपासून करते आणि इतरांनाही करायला सांगते तेव्हा मला ऐकू येतात इतरांचे कुत्सित सूर आणि जगाच्या नजरेत दिसतं वाक्यं " काय वेडबिड लागलंय का ? " आणि कुठेतरी आपण चूक तर नाही अशी शंका येऊ लागते. त्याचवेळी असे दीपस्तंभ समोर आले कि मग कळते " आपलं असं वेडं असणंच आपल्या शहाणपणाचं लक्षण आहे. "
---- © वैभवी भिडे.
३ जानेवरी २०१५
पहिल्यांदा मला ओम राउत यांचे आभार मानावेसे वाटले कारण गल्लाभरू अन आयटम सॉंग नी सडलेल्या चित्रपटांच्या घाणीत न बरबटता त्यांना कमळा चा विषय या क्षेत्रात येताना पदार्पणासाठी निवडला. कारण हे सगळे युगपुरुष आजकाल एकतर पुतळ्यापुरते आणि त्याला कोणी काळे फासले , चपलांचा हार घातला तर दंगल करून एकमेकांची मुंडकी कापण्यापुरते नाहीतर एखाद्या विशिष्ट जाती धर्मा पुरतेच उरलेत. आणि आपली सद्यस्थिती पहाता या सगळ्यांचे कार्य आजच्या आणि येणाऱ्या पिढी समोर दृकश्राव्य माध्यमातून आणणे गरजेचे झाले आहे.
चित्रपट बघताना फुले , सावरकर , चापेकर, आगरकर, स्वामी विवेकानंद, लाला लजपतराय , खुदिराम बोस , बिपिनचंद्र पाल यांसारख्या व्यक्तींचा एकमेकांशी असलेला ऋणानुबंध यांचा ओझरता मिलाफ पहाता आला आणि विचार आला " आपला देश स्वतंत्र हवा " या एका ध्येयाने पछाडलेली माणसे म्हणजे अविनाशी एक आत्मा आणि चेहरे वेगळे. आपल्यात असलेला हा अंश आपणही ओळखू शकलो तर ?
असं नाहीये कि मी इतिहास वाचलाच नाहीये किंवा टिळकांचं कार्य मला माहितीच नाहीये पण रोजच्या आयुष्यात जे विसरलेले ते आज पुन्हा माझ्या समोर आलं आणि नेहमी प्रमाणेच मला यातूनह खजिना हाती लागला तो म्हणजे " स्वतःच्या वेडेपणा वरचा विश्वास ". जेव्हा आपण एकटेच काही चांगले काम करण्यासाठी धडपडत असते , चुकीच्या गोष्टींना चूक म्हणायचा धाडस करते , बदलाची सुरुवात स्वतःपासून करते आणि इतरांनाही करायला सांगते तेव्हा मला ऐकू येतात इतरांचे कुत्सित सूर आणि जगाच्या नजरेत दिसतं वाक्यं " काय वेडबिड लागलंय का ? " आणि कुठेतरी आपण चूक तर नाही अशी शंका येऊ लागते. त्याचवेळी असे दीपस्तंभ समोर आले कि मग कळते " आपलं असं वेडं असणंच आपल्या शहाणपणाचं लक्षण आहे. "
---- © वैभवी भिडे.
३ जानेवरी २०१५
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा