पुन्हा एकदा जागतिक महिला दिन आला. जगात कोणाला काहीच काम न उरल्यासारखे आजकाल हे " डे " असतात. प्रत्येकाचा शेड्यूल हे डेज ठरवतात. प्रपोज करण्यापासून किस करेपर्यंतच टाइमटेबल करून टाकलंय आणि आपण माणसंही मुर्खासारखी तेच फॉलो करत सुटलोय काय म्हणायचं याला ?
असो पण मूळ मुद्दा आहे तो महिला दिनाचा. आधीच काय कमी गोष्टी आहेत ज्या आपल्याला जाणीव करून देत असतात किंबहुना विसरू देत नसतात कि आपण महिला आहोत " माणूस " नाही. साधा उदाहरण घ्या ना रस्त्याने जाताना समोरून किंवा बाजूने जाणारा गर्दीच्या नावाखाली आपल्याला धक्का मारत स्पर्श करणार नाही ना यासाठी आपल्यातली " महिला " किती सतर्क असते. प्लाटफॉर्म वर ट्रेन येत असताना आपल्यातली " महिला " मागे सरकते एखादा पुरुषी हात चाटून जाईल नाहीतर मुद्दाम एखादा चालत्या गाडीतून उतरून हिरो सारखा तुमच्यातल्या " महिलेवर " आदळेल या भीतीने. या आणि अशा अनेक गोष्टींमुळे आपण माणूस नसून फक्तं महिला आहोत हा विचार नकळत का होईना पण वाढीस लागतोय हि वस्तुस्थिती आहे.
खरं तर मला अजूनही कळलेलं नाही कि हा दिवस मी साजरा करावा बऱ्याचजणी करतात म्हणून किंवा कीव करावी अशा मला " वेगळं " काढणाऱ्या विचारधारेची ? पण तूर्तास मला असं वाटत कि मी माणूस म्हणून जन्माला आलेय आणि याचाच सन्मान केला जावा आणि माझी वागणूक , विचारसरणी , कृती यातून फक्तं तेच अधोरेखित व्हावा आणि हे एका दिवसापुरतं मर्यादित नसून ते माझं संपूर्ण आयुष्यं असेल.


---- © वैभवी भिडे